MKS MAZUR EŁK - strona nieoficjalna

Strona klubowa
  •        

Logowanie

Mini-Chat

Musisz się zalogować, aby korzystać z mini-chatu.

Buttony












     

Statystyki drużyny

Najlepsi typerzy

Zaloguj się, aby typować.
Lp. Osoba Pkt.

Statystyki

Brak użytkowników
zalogowanych i 1 gość

dzisiaj: 151, wczoraj: 109
ogółem: 263 216

statystyki szczegółowe

Historia

 

O Klubie MKS MAZUR EŁK

Historia klubu

W 1946 roku przy stacjonującym w Ełku 62. Pułku Piechoty założono Wojskowy Klub Sportowy (WKS) Mazur Ełk. Równocześnie, w tym samym roku, powstał Kolejowy Klub Sportowy (KKS) Ełk, który w 1949 roku przyjął nazwę ZKS (Związkowy Klub Sportowy) Kolejarz Ełk. W 1952 roku WKS Mazur Ełk po 6 latach istnienia zmienił nazwę na GWKS (Garnizonowy Wojskowy Klub Sportowy) Ełk.Rok później w ramach odgórnego polecenia o utajnieniu miejscastacjonowania jednostek wojskowych, nazywał się on już KS (KlubSportowy) Ełk, by z końcem 1953 r. w ogóle zostać rozwiązanym. Tymczasem wciąż istniejący klub KKS Kolejarz Ełk przejął w 1955 roku nazwę Mazur, pod którą występuje do dziś. Obecnie MKS Mazur Ełk występuje w okręgowej lidze, grupie warmińsko - mazurskiej.

- - Rok 1958 - - Ełczanie szli w górę III ligowej tabeli,wspomnianym 1958 r. uplasowali się na wysokiej - 4. pozycji. Napółmetku tego sezonu, Mazur zajmował nawet 2. lokatę z 20 pkt.,ustępując o 1 pkt. liderującej wtedy Varsovii Warszawa - 21 pkt., awyprzedzając o 2 pkt. głównego kandydata do końcowego triumfu - PolonięWarszawa. Wprawdzie droga do II ligi była bardzo daleka, ponieważmistrzowie poszczególnych grup III ligi w latach: 1953-58 grali jeszczew międzyokręgowych eliminacjach, ale emocji wśród ełckich kibiców byłosporo. - Jak można było się spodziewać, w rewanżach zdecydowanie doprzodu wysforowała się - Polonia i ona też zajęła 1. miejsce., anastępnie udanie wystąpiła w eliminacjach o awans do II ligi. Tymczasempiłkarzom Mazura pozostała satysfakcja z „namieszania” w czołówce, atakże z - odniesienia kilku wysokich zwycięstw, takich jak 7:0 zregionalnym rywalem ŁKS Łomża oraz 6:0 - z Warszawianką Warszawa. Wowej, tak udanej dla ełczan edycji III ligi, zasadniczą ich kadrę -tworzyli: bramkarz - Wiesław Pasik; obrońcy - Tadeusz Skorupa,Kazimierz Sadowski, Jerzy - Chodkiewicz; pomocnicy - Henryk Sadowski,Tadeusz Adamczyk, Tadeusz Gromelski; napastnicy - - Stanisław Białowiec(najskuteczniejszy gracz Mazura z 17 golami), Tadeusz Romańczuk,Ryszard - Stefański, Leszek Załęski, Bogdan Siewruk, EugeniuszSadowski. Trenerem był Stefan - Marcinkiewicz. - - W latach 1959-1966 zbraku III ligi, właśnie w lidze okręgowej ogniskowały się emocjeregionalnego środowiska futbolowego. - - Przez pierwszych kilka sezonówzaciętą rywalizację o 1. miejsce toczyły dwa najlepsze - wówczas klubynaszego regionu - Mazur Ełk i Gwardia Białystok. Bezpośrednie meczepomiędzy - nimi przyciągały w tamtym okresie na stadiony nawet i 5tysięcy widzów. W premierowej edycji - okręgówki górą byli ełczanie o 4pkt. przed gwardzistami. W drodze po ówczesny mistrzowski - tytuł,piłkarze Mazura odnieśli największe zwycięstwo w całej historiirozgrywek najwyższego - szczebla Białostockiego OZPN (lata: 1929-2000).Dokładnie 23 sierpnia 1959 roku rozgromili na - własnym boisku aż 19:0Sokoła Sokółka. Najwięcej bramek dla ełczan - 7 strzelił Ryszard -Stefański. Ponadto 4 zdobył - Stanisław Białowiec, 3 - Leszek Załęski,po 2 - Janusz Tatar i Romuald Karpowicz, 1 - - Tadeusz Wądołowski.Trenerem Mazura był wtedy Kazimierz Sowiński.

- - - Rok 1961 - - Odnotujmy dojście Mazura Ełk do 1/16 rozgrywek oPuchar Polski w sezonie 1961/62. Najpierw ełczanie łatwo wyeliminowali5:1 Cukrownika Pszenno (2 gole Michalczyka, po 1 - Remiszewskiego,Borawskiego, Karpowicza), a w II rundzie pokonali 3:2 po dogrywce ŚwitSkolwin ( 2 bramki Kopycińskiego, 1 - Skorupy). Następnym rywalemMazura był już przedstawiciel I ligi, a okazał się nim jeden znajlepszych polskich klubów - Ruch Chorzów. Przyjazd renomowanychchorzowian do Ełku przyciągnął 4 marca 1962 r. na tamtejszy stadionnadkomplet widzów. Do przerwy gospodarze przegrywali tylko 0:1,niestety ostatecznie ulegli utytułowanym rywalom aż 0:8 - - Lata 1962 -1965 - - Osiągnięciem wszystkich „czterech diamentów” pod rządmistrzowskiej korony OZPN Białystok mogli pochwalić się: - Jerzy Tetiuk(bramkarz); Tadeusz Skorupa, - Andrzej Walczuk, Mirosław Kotarski(obrońcy); Antoni Remiszewski, Henryk Sadowski - (pomocnicy); JanuszMichalczyk, Romuald Karpowicz, Tadeusz Kotarski, Roman Aleksandrowicz -(napastnicy) oraz trener – Stefan Marcinkiewicz. Trzykrotnie uczynił toJózef Jackowski - (bramkarz), zaś dwukrotnie - Aleksander Kindziuk(także bramkarz), Kazimierz Sikorski, Gerard - Pietruszka (obrońcy),Mieczysław Czajka, Tadeusz Bułakowski, Mieczysław Szymański -(pomocnicy), Krzysztof Czerwik, Andrzej Zientarski, Witold Mieczławski,Ryszard Guzewicz - (napastnicy).

- - Sezon 1962/63 - - Miał on dla Mazura Ełk nietypowy przebieg. -Ełczanie występowali wtedy w 5-zespołowej grupie z Warmią Olsztyn,Włókniarzem Łódź, - Warszawianką i Lublinianką Lublin. Chcąc jaknajlepiej przygotować swych piłkarzy do - eliminacyjnych gierkierownictwo ełckiego klubu zaangażowało na ten czas aż trzechtrenerów. - Etatowemu szkoleniowcowi - Stefanowi Marcinkiewiczowipomagali i doradzali: trener okręgowy - - Michał Gejdel oraz byłyszkoleniowiec Gwardii Białystok (z okresu jej występów w II lidze) - -Tadeusz Waśko. - Rywalizację w eliminacjach o awans do II ligi zaczęliełczanie od cennego zwycięstwa 4:2 u - siebie z Warmią, po golach -Aleksandrowicza, Remiszewskiego, Michalczyka i Karpowicza. W -następnym spotkaniu nie dali oni wprawdzie rady na wyjeździeWłókniarzowi, przegrywając w - Łodzi 1:2, ale za tydzień wygrali 1:0 nawłasnym boisku z Warszawianką (bramka w 31. min. - Kłosowskiego). Potym meczu radość ełckich kibiców była tak ogromna, że zanieśli nawetswych - piłkarzy na rękach do szatni, gdyż Mazur z 4 pkt. samodzielnieliderował w tabeli. - Następnie jednak ełczanie przegrali w wyjazdowymspotkaniu 0:3 (tracąc wszystkie gole w - II połowie) z faworyzowaną,„naszpikowaną” ex-pierwszoligowcami - Lublinianką, prowadzoną - wówczasprzez słynnego później trenera Kazimierza Górskiego. Ponieważ wostatniej kolejce I - rundy pauzowali, w efekcie na półmetku eliminacjiznajdowali się na 3. pozycji z nadal 4 pkt., - podczas gdy 1. i 2.miejsce zajmowały Lublinianka i Warszawianka - po 5 pkt. Mimo wszystkota - sytuacja w tabeli sprawiła, że w Ełku optymiści po cichu zaczęliprzymierzać się już do II ligi. - Siła takich głosów wzrosłaniepomiernie, gdy w pierwszych dwóch grach rewanżowej części eliminacjipiłkarze Mazura wywieźli cenny remis 1:1 z Olsztyna i pokonali 1:0 usiebie Włókniarza po celnej główce Walczuka. Ponieważ Lublinianka takżeuzyskała w tym okresie 3 pkt, a Warszawianka raz przegrała orazpauzowała, przed swoimi ostatnimi dwoma spotkaniami, ełczanieznajdowali się na 2. pozycji - 7 pkt., na 3. była Warszawianka – 5pkt., zaś liderowali lublinianie - 8 pkt - Niestety piłkarze Mazurazakończyli rozgrywki niechlubnie. Najpierw ponieśli bowiem - klęskę 0:8w Warszawie. Następnie zaś przegrali 0:2 u siebie z lubelskim zespołem.Po tym meczu - ujawniono (pisano o tym oficjalnie w ogólnopolskiejprasie), iż ełczanie sprzedali go za kwotę - ówczesnych 15 tysięcyzłotych. Ostatecznie jednak cała sprawa rozeszła się „po kościach”.PZPN - zatwierdził bowiem wynik tego spotkania, a sprawcami całegoincydentu uznano, jak to określono - - "sfanatyzowanych lubelskichkibiców”, których obarczono winą za przekupienie piłkarzy Mazura. -Ostatecznie więc Mazur z 7 pkt. zajął 3. miejsce. Natomiast 1. lokata iawans do II ligi przypadł - Lubliniance - 12 pkt., przed Warszawianką -11 pkt.

- - Rok 1966 - - Przed rozpoczęciem rozgrywek do Staru Starachowiceodszedł jeden - z asów atutowych ełczan, napastnik - Janusz Michalczyk(sklasyfikowany na 10. miejscu w - rankingu „Przeglądu Sportowego” nanajbardziej utalentowanych polskich piłkarzy w - poszczególnychformacjach, będąc jedynym futbolistą z ligi okręgowej w tym gronie).Wzimowej - przerwie do Włókniarza Białystok trafił drugi ełcki „snajper”- Romuald Karpowicz. W trakcie - sezonu przestał też występowaćrutynowany obrońca - Tadeusz Skorupa.

- - Lata 1966-1973 - - W latach 1966-1973 nasz region w III lidze wdanym sezonie reprezentowały - tylko po 2 kluby, wciąż wysoki poziommiała rywalizacja w lidze okręgowej Białostockiego OZPN. - W niejprymat odzyskał Mazur Ełk, „krążący” wówczas pomiędzy okręgówką, a IIIligą. Za - wyjątkiem sezonu 1970/71, ełczanie za każdym razem, gdyakurat nie występowali w III lidze, - sięgali bowiem po tytuł MistrzaOkręgu Białostockiego. Tak działo się w latach: 1967, 1969, 1972. - Naprzestrzeni tych pięciu sezonów wywalczeniem wszystkich 3 okręgowychlaurów mogli - pochwalić się następujący piłkarze Mazura: StanisławGworek, Kazimierz Sikorski (obrońcy), - Mieczysław Szymański, AntoniRemiszewski (pomocnicy), Andrzej Zientarski, Witold - Mieczławski,Sławomir Królczak (napastnicy). Dwukrotnie zaś uczynili to: AleksanderKindziuk - (bramkarz); Andrzej Walczuk, Czesław Maciorowski, RyszardMinklein (obrońcy); Tadeusz - Kotarski, Jędrzej Dawidowski (pomocnicy);Leszek Łukomski, Józef Polkowski, Leonard - Kratyński, Jan Głąb(napastnicy) - - Na tym szczeblu zmagań I-ligowcy byli jeszcze dlanaszych drużyn - nie do przejścia, ale w sezonie 1968/69 bliski tegoszczęścia był Mazur Ełk. W drodze do 1/16 PP - pokonał on aż 5:0drugoligowy MZKS (Arkę) Gdynia, po 2 golach Zientarskiego oraz 1 - -Mieczławskiego, T. Kotarskiego i Szymańskiego. Następnie do Ełkuprzyjechała I-ligowa Gwardia - Warszawa. Mimo dogrywki utrzymał się wtym meczu remis 0:0 i dopiero w rzutach karnych - Mazur uległ 4-5 swymo wiele wyżej notowanym rywalom ze stolicy

.- - 1975/1976 - - Wyjątkowym był rezultat Mazura Ełk, który wostatniej kolejce mistrzostw OZPN Białystok, 13 czerwca 1976 r.rozgromił u siebie Romintę Gołdap aż 18:1. Imponującym wyczynem popisałsię napastnik gospodarzy - Jan Laszuk, zdobywając w tym meczu 9 goli.

- - 1984/1985 - - Przedsmakiem emocji dla kibiców Mazura z sezonu1985/86 były mecze w edycji 1984/85. - Wówczas to ełccy piłkarzeszkoleni przez Zbigniewa Banię napędzili sporo strachu w rundzie -jesiennej awansującej do II ligi - Olimpii Elbląg. Drużyna Mazura najesieni często liderowała. Na - prowadzeniu była już od 1. do 3. orazod 7. do 10. kolejki. Jesienią ełczanie odnieśli m.in. 6 - zwycięstwpod rząd, najwyżej gromiąc 4:0 regionalnego rywala - Gwardię Białystokpo 2 golach D. - Zgutczyńskiego oraz 1 - M. Chrzanowskiego iRomańczuka. Na półmetku zarówno 1. Olimpia, jak i - 2. Mazur miały po22 pkt. - W rewanżach ełczanie zagrali już słabiej i na finiszu zajęli4. lokatę, choć w spotkaniu już - tylko o prestiż pokonali u siebie w24. kolejce 1:0 Olimpię (bramka Daleckiego) - - 1985/1986 - - 1985/86najlepiej z klubów naszego regionu prezentował się Mazur Ełk.Najbardziej pamiętny przebieg miał występ ełckiego zespołu w III lidzew edycji 1985/86, gdy stoczył on pasjonujący, choć niestety przegranypojedynek o drugoligowy awans z Hutnikiem Warszawa. - Ełczanie wjesiennej rundzie pozostawali cały czas w niewielkiej odległości zaliderującymi - hutnikami. Na półmetku 2. Mazur miał 19 pkt., tracąc doprowadzącego Hutnika jeden punkt. W - bezpośrednim pojedynku, na koniecI rundy, ełczanie wywieźli cenny remis 0:0 z boiska Hutnika. - Wygralitymczasem 2:1 na wyjeździe z 3. po jesieni Gwardią Szczytno (gole -Radkowski w 78. - min. i Czekalski w 90. min). - Rewanże stały podznakiem dalszych zaciętych zmagań Mazura i Hutnika. Pomiędzy 15., a -17. kolejką ełczanie odnieśli 3 zwycięstwa pod rząd. Rozpoczęli tępassę wynikiem 4:0 u siebie z - Gwardią Szczytno (3 bramki D.Zgutczyńskiego, 1 - Popowskiego), a zakończyli wygraną także - jakogospodarz 2:1 z Mławianką (trafienia - Dalecki i Remiszewski). Iwłaśnie triumf nad drużyną z Mławy sprawił, że Mazur w 17. serii giernareszcie został liderem o 2 pkt. przed hutnikami, którzy jednocześnieulegli u siebie 1:2 szczytnianom. - Później w zależności oduzyskiwanych rezultatów następowała zamiana na 1. pozycji. Do - 20.kolejki prowadził Mazur, od 21. do 22. Hutnik, od 23. do 24. ponownieełczanie. Wydawało się, że wszystko idzie po myśli ełczan. Zwycięstwo1:0 w 24. serii gier z Elektronikiem Piaseczno (gol Dziarnowskiego)było już ich 4. wygraną z rzędu. Podopieczni trenera Emila Gleniaposiadali wówczas 1 pkt. przewagi nad 2. hutnikami. Przed nimi byłytylko dwa ostatnie spotkania - na wyjeździe ze zdegradowanym jużJeziorakiem Iława i na koniec najważniejszy mecz u siebie z Hutnikiem.- Niestety w Iławie, ełccy piłkarze w bardzo dramatycznychokolicznościach (sędzia pokazał - im 2 czerwone i kilka żółtych kartek)tylko zremisowali 0:0. Równoczesne zwycięstwo Hutnika 2:0 - z Orlętamisprawiło, że to on zasiadł na fotelu lidera. Obie drużyny zgromadziływprawdzie tę samą ilość punktów - po 38, lecz warszawianie posiadalikorzystniejszy bilans bramkowy: plus 34 wobec plus 21 ełczan. W tejsytuacji w końcowym, decydującym pojedynku sezonu, w którym spotykalisię w Ełku obaj godnie siebie rywale, w dogodniejszej sytuacji bylihutnicy. Na dodatek wśród gospodarzy zabrakło m.in. bramkostrzelnego D.Zgutczyńskiego, podstawowego rozgrywającego Daleckiego i bramkarzaŁukasiaka, co było konsekwencją wydarzeń w Iławie. W niedzielę 22czerwca 1986 r. nadkomplet kibiców wypełnił ełcki stadion, ale niemieli oni powodów do radości, gdyż piłkarze Mazura doznali porażki 1:2.Goście zdobyli gole w 50 i 52 min., dla miejscowych honorowe trafienieuzyskał dopiero w 89 min. Popowski. - Mimo niepowodzenia na finiszu,postawa ełckiego zespołu była jednym z ważniejszych - wydarzeń w całejhistorii występów klubów z naszego regionu w III lidze. Drugie miejsceMazura - okazało się bowiem najwyższym osiągnięciem reprezentantównaszych okręgów w trzecioligowych - zmaganiach poza triumfami - GwardiiBiałystok (1953 r.) oraz Jagiellonii Białystok (sezony: - 1979/80,1982/83, 2002/03, plus dająca awans do II ligi - 2. pozycja w sezonie2000/01). - Złożyła się na to gra takiej grupy zawodników, jak:bramkarz - Janusz Łukasiak; obrońcy - - Waldemar Orłowski, AdamDziarnowski, Jarosław Norko, Mirosław Konopka, Izydor Polkowski; -pomocnicy - Andrzej Romańczuk, Zdzisław Dalecki, Andrzej Radkowski,Jacek Czekalski; - napastnicy - Dariusz Zgutczyński (zdobył najwięcej wtym sezonie ze wszystkich naszych - regionalnych piłkarzy – 16 goli),Adam Popowski, Andrzej Krupa, Mariusz Sobczyk i Jacek - Remiszewski.

- - 1987/1988 i 1988/1989 - - W sezonie 1988/89 dobrze spisał się wtrzecioligowej rywalizacji Mazur - Ełk, który akurat po rocznejnieobecności powrócił na III-ligowe boiska. Ełczanie zajęli najwyższą -z klubów naszego regionu - 4. lokatę i zaledwie 2 pkt. dzieliły ich od1. Bugu Wyszków, który - wywalczył prawo gry w barażach o II ligę (potym sezonie nastąpiło zmniejszenie tak drugiej, jak i - trzeciej ligi -stąd konieczność rozgrywania baraży). - Ełczanie w jesiennej częścizmagań kilkakrotnie zajmowali fotel lidera. Po raz pierwszy - stało siętak w 5. kolejce, gdy pokonali u siebie 1:0 Mławiankę (gol Ostrowskiegow 85. min). - Prowadzenie podopieczni trenera Andrzeja Zientarskiegoutrzymali do 7. serii gier. Ponownie - powrócili na szczyt tabeli w 10.spotkaniu, gdy wygrali przed własną widownią 1:0 z rywalem z - czołówki- Olimpią Elbląg (bramkę w 89. min. zdobył Mroczkowski). Jednak wnastępnym - spotkaniu po remisie 1:1 w Łapach z Pogonią ustąpili z 1.miejsca, ale na półmetku znajdowali się - wciąż w ścisłej czołówce.Plasowali się wtedy na 3. pozycji ze stratą 2 pkt. do ówczesnego lidera- - Olimpii. - W rewanżach ełczanie wywieźli z boiska w Elblągu cennyremis 1:1, a następnie wygrali 1:0 - z Pogonią Łapy (w obu meczachautorem bramek dla Mazura był Sobczyk). W tym momencie, po - 24.kolejce (na dwie przed końcem) ełcki zespół zajmował 3. lokatę,ustępując 2. Olimpii tylko - gorszym bilansem bramkowym i tracąc doprowadzącego Bugu zaledwie 1 pkt. Rozpędzony Mazur - został jednakpowstrzymany w przedostatniej 25. serii gier, ulegając 1:2 w Szczytnietamtejszej - Gwardii (gol Mroczkowskiego). Tym niemniej zwycięstwo nakoniec u siebie 1:0 z Legią II - (trafienie M. Chrzanowskiego)pozwoliło ełckim piłkarzom zaliczyć się do grona czołowych - klubów IIIligi. - - Rok wcześniej w sezonie 1987/88 Mazur Ełk stoczył ciekawąrywalizację w lidze okręgowej - suwalsko-białostockiej z GwardiąBiałystok. Była to druga edycja wspólnych zmagań drużyn z - OZPNSuwałki i OZPN Białystok, co umożliwiało ich zwycięzcy bezpośredniawans do III - ligowego grona, bez konieczności rozgrywania eliminacji.- Tylko Mazur i Gwardia liczyły się wówczas w walce o końcowy triumf.Kibicom - przypomniały się więc dawne czasy, gdy te dwa klubyrozstrzygały między sobą o prymacie w - "starym" województwiebiałostockim, choć obecnie reprezentowały już oczywiście dwa różne -okręgi. Ostatecznie zwyciężyli ełczanie – 46 pkt., przed gwardzistami -44 pkt. Decydujący moment - nastąpił w 21. kolejce. Wtedy to Mazuruzyskał na stadionie Gwardii cenny remis 1:1 (gola dla - białostoczanstrzelił w 14. min. Dakowicz, wyrównał w 84. min. M. Chrzanowski), copozwoliło - ełckim piłkarzom utrzymać fotel lidera z przewagą 1 pkt - -1991/1992 - - Mazur Ełk - Mazur Wydminy 17:1

Nazwy klubu 

Sukcesy 

Puchar Polski

1962, 1969 - 1/16 finału

III liga 

1986 - 2 miejsce

1983 - 3 miejsce

IV liga

2004 - 7 miejsce

Rekordy 

Zegar

Reklama

Ostatnie spotkanie

MKS Mazur EłkCWKS Węgoria Węgorzewo
MKS Mazur Ełk 1:0 CWKS Węgoria Węgorzewo
2010-10-09, 13:00:00
     
oceny zawodników »

Wyniki

Ostatnia kolejka 12
MKS Polonia Lidzbark Warmiński 3:3 OKS 1945 Olsztyn
KS Płomień Ełk 0:1 MKS Mazur Ełk
CWKS Węgoria Węgorzewo 3:1 KKS Warmia Olsztyn
KS Start Działdowo 2:1 GKS Mamry Giżycko

Ankiety

Co sądzisz o pracy trenera Konopko z juniorami ełckiego Mazura?

Kontakty

Buttony

Odtwarzacz